دنیا اگر دنیا بود

هیچ وقت از سر بازیش؛

پوز خندی به تو تحویل نمی داد

هیچ وقت بهت نمیگقت

چرا در دیزی بازه

چرا دم خر درازه

هیچ وقت غیبتتو از سر این که داری ارزش نمی کرد

که خدا میدونه

آبروت رو قدر

پیش کیا برده

رفیق ...

رفیق؟

هه

به قول فریدون
هر حبابی، دیده ای در جستجوست،
چون رسد هر قطره گوید: ــ " دوست! دوست ..."
می کنند از عشق هم قالب تهی
ای خوشا با مهرورزان همرهی!
با تب تنهایی جانکاه خویش،
زیر باران می سپارم راه خویش.
سیل غم در سینه غوغا می کند،
قطرهء دل میل دریا می کند،
قطرهء تنها کجا، دریا کجا،
دور ماندم از رفیقان تا کجا!
همدلی کو؟ تا شوم همراه او،
سر نهم هر جا که خاطرخواه او!
شاید از این تیرگی ها بگذریم.
ره بسوی روشنایی ها بریم.
می روم شاید کسی پیدا شود،
بی تو کی این قطره ی دل , دریا شود؟
 

منبع : بغض های سر زده از دل |دنیای اعصاب خورد کن
برچسب ها : دریا